Tytuł II składa się z następujących rozdziałów i sekcji:
TYTUŁ II. Zmiany strukturalne
ROZDZIAŁ I. Przekształcenie przez zmianę formy prawnej spółki, art. 17–32
Sekcja 1. Postanowienia ogólne
Sekcja 2. Projekt i sprawozdanie z przekształcenia
Sekcja 3. Umowa o przekształceniu i ochrona akcjonariuszy
Sekcja 4. Formalizacja i rejestracja przekształcenia
Sekcja 5. Wpływ przekształcenia na odpowiedzialność akcjonariuszy
Tytuł II, który rozpoczyna się od artykułu 17 i reguluje wyłącznie wewnętrzne zmiany strukturalne, mógłby określać swój zakres zastosowania w pierwszym artykule, stanowiąc, że jego przepisy będą miały zastosowanie uzupełniające do zmian transgranicznych we wszystkich kwestiach, które nie są sprzeczne z jego szczegółowymi regulacjami.
Zmienione proponowane brzmienie:
TYTUŁ II
WEWNĘTRZNE ZMIANY STRUKTURALNE
ARTYKUŁ 17 – ZAKRES STOSOWANIA
1. Niniejszy Tytuł reguluje wewnętrzne zmiany strukturalne, rozumiane jako te, które zmieniają strukturę prawną spółki bez zmiany systemu prawnego, któremu podlega.
2. Za wewnętrzne zmiany strukturalne uznaje się:
a) Przekształcenie spółki w inną formę prawną w ramach tego samego systemu prawnego.
b) Połączenie spółek z siedzibą w Hiszpanii.
c) Podział spółki z utworzeniem spółek w wyniku przekształcenia w Hiszpanii.
d) Globalne przeniesienie aktywów i pasywów w obrębie terytorium kraju.
3. Postanowienia niniejszego Tytułu stosuje się uzupełniająco do transgranicznych zmian strukturalnych, o ile nie są one sprzeczne ze szczegółowymi przepisami Tytułów dotyczących zmian wewnątrzwspólnotowych i pozawspólnotowych.
Przejdziemy teraz do analizy artykułów składających się na niniejszy Tytuł.
ARTYKUŁ 17 KONCEPCJA PRZEKSZTAŁCENIA
Artykuł 17 wprowadza fundamentalną koncepcję przekształcenia spółki, podkreślając kluczową kwestię:
Forma prawna spółki ulega zmianie, ale spółka pozostaje taka sama pod względem osobowości prawnej.
Co ulega zmianie:
- Rodzaj spółki.
- Przepisy mające zastosowanie do spółki po przekształceniu.
Co NIE ulega zmianie:
- Tożsamość spółki.
- Jej ciągłość prawna: prawa i obowiązki nabyte przed przekształceniem pozostają zachowane.
ARTYKUŁ 18 PRZYPADKI MOŻLIWEGO PRZEKSZTAŁCENIA
Artykuł 18 reguluje różne przypadki, w których spółka może przekształcić się w inny rodzaj spółki, określając, jakie połączenia są możliwe.
Przekształcenie jest dozwolone dla wszystkich zarejestrowanych spółek handlowych.
Dozwolone jest przekształcenie między różnymi rodzajami spółek, w tym spółkami cywilnymi, spółdzielniami i grupami interesów gospodarczych.
W niektórych przypadkach przekształcenie może nastąpić na poziomie europejskim (Europejska Spółka Akcyjna i Europejska Spółdzielnia).
1. Spółka handlowa → każda inna spółka handlowa
2. Spółka handlowa lub EUIG → Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)
- Spółki handlowe i Europejskie Ugrupowania Interesów Gospodarczych (EUIG) mogą zostać przekształcone w EUIG.
- EUIG może również zostać przekształcone w spółkę handlową lub EUIG.
Główna różnica: EUIG jest organizacją non-profit, a jego funkcją jest ułatwianie działalności gospodarczej swoim członkom.
3. Spółka cywilna → Spółka handlowa
Spółka cywilna (z osobowością prawną lub bez) może zostać przekształcona w spółkę handlową.
4. Spółka akcyjna → Europejska spółka akcyjna (SE)
EUIG Może zostać przekształcona w Europejską Spółkę Akcyjną (SE), jeśli spełnia wymogi Rozporządzenia (WE) nr 2157/2001.
SE może zostać przekształcona w krajową spółkę akcyjną (S.A.).
Kluczowa różnica: SE umożliwia działalność w kilku krajach UE przy użyciu jednej struktury korporacyjnej.
5. Spółdzielnia ↔ Spółka handlowa
Spółdzielnię można przekształcić w dowolną spółkę handlową (spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, spółkę akcyjną itp.).
Zarejestrowana spółka handlowa może natomiast zostać przekształcona w spółdzielnię.
Kluczowa różnica: W spółdzielni każdy członek ma jeden głos, niezależnie od wysokości wkładu kapitałowego.
6. Spółdzielnia ↔ Spółdzielnia Europejska (SSE)
Spółdzielnie krajowe mogą zostać przekształcone w spółdzielnie europejskie (SSE).
Spółdzielnia Europejska (SSE) może zostać przekształcona w spółdzielnię krajową.
Kluczowa różnica: SSE umożliwia działalność w różnych krajach UE bez konieczności tworzenia oddzielnych spółek zależnych.
Przekształcenie fundacji lub stowarzyszeń w spółki handlowe nie zostało wspomniane.
Artykuł 18 ustanawia elastyczne ramy przekształcania spółek, umożliwiając im dostosowywanie się do zmian strategicznych lub rynkowych bez utraty osobowości prawnej.
ARTYKUŁ 19 PRZEKSZTAŁCENIA MIĘDZY SPÓŁKAMI AKCYJNYMI A EUROPEJSKIMI SPÓŁKAMI AKCYJNYMI.
Artykuł 19 określa obowiązujące ramy regulacyjne w przypadku przekształcenia spółki akcyjnej (SA) w europejską spółkę akcyjną.
Przekształcenie w Europejską Spółkę Akcyjną (SE) i odwrotnie.
Rozporządzenie odnosi się do trzech głównych źródeł prawa:
1. Stosowanie Rozporządzenia (WE) 2157/2001
Niniejsze rozporządzenie jest głównym prawem regulującym działalność Europejskich Spółek Akcyjnych (SE) we wszystkich państwach członkowskich UE.
Główne aspekty regulowane w procesie przekształcenia:
Wymogi dotyczące przekształcenia: Spółka akcyjna przekształcająca się w SE musi spełniać określone warunki (na przykład być obecna w co najmniej dwóch państwach członkowskich).
Proces przekształcenia: Obejmuje on zgodę akcjonariuszy i dopełnienie formalności rejestracyjnych.
Możliwość przeniesienia siedziby statutowej bez rozwiązania: SE może zostać przeniesiona w obrębie UE bez konieczności przeprowadzenia likwidacji.
2. Stosowanie krajowych przepisów wykonawczych
Oprócz rozporządzenia europejskiego obowiązują uzupełniające przepisy krajowe.
W Hiszpanii wiąże się to ze stosowaniem przepisów dotyczących procedur handlowych, rejestracji, opodatkowania i kontroli administracyjnej w kwestiach nieuregulowanych w rozporządzeniu.
Hiszpańska ustawa o spółkach (LSC) będzie nadal miała zastosowanie do spółek kapitałowych z siedzibą w Hiszpanii w kwestiach, które nie zostały wyraźnie uregulowane w rozporządzeniu.
3. Stosowanie ustawy 31/2006 o udziale pracowników
Ustawa ta dostosowuje przepisy hiszpańskie do europejskiego systemu udziału pracowników w zarządzaniu spółkami akcyjnymi i spółdzielniami europejskimi.
Kluczowe aspekty:
Reguluje ona prawa pracowników do informacji, konsultacji i uczestnictwa w SE.
Ustanawia procedury negocjacji z przedstawicielami pracowników przed przekształceniem.
Zapobiega wykorzystywaniu przez spółki przekształcenia w SE do ograniczania istniejących praw pracowniczych w ramach ich struktury krajowej.
ARTYKUŁ 20 PROJEKT PRZEKSZTAŁCENIA
Artykuł 20 Dekretu Królewskiego z mocą ustawy 5/2023 reguluje treść i wymogi projektu przekształcenia spółki handlowej.
Niniejszy dokument ma fundamentalne znaczenie w procesach przekształceń korporacyjnych, ponieważ określa warunki, na jakich spółka zmienia swoją formę prawną w ramach prawnych.
Aby zrozumieć jego zakres, należy również odwołać się do artykułu 4, który ogólnie definiuje projekt przekształceń strukturalnych i którego zastosowanie obejmuje również przekształcenia.
1. Związek z artykułem 4
Artykuł 4 ustanawia ogólne ramy dla przekształceń strukturalnych spółek handlowych, regulując wymogi, jakie muszą spełniać te procesy, takie jak minimalna zawartość projektu, ochrona akcjonariuszy i wierzycieli oraz konieczność przejrzystości dokumentów.
W tym kontekście artykuł 20 szczegółowo rozwija projekt przekształceń, ustanawiając szczególne wymogi dla tego rodzaju operacji.
Podczas gdy Artykuł 4 określa podstawy wszelkich zmian strukturalnych (połączenie, podział, przekształcenie, globalne przeniesienie aktywów i pasywów), Artykuł 20 koncentruje się wyłącznie na przekształceniu spółek i dodaje dalsze uściślenia do ogólnych postanowień Artykułu 4.
2. Treść Planu Przekształcenia
Ustęp 1 Artykułu 20 stanowi, że plan przekształcenia musi zawierać, oprócz obowiązkowych informacji określonych w Artykule 4, następujące elementy:
A. Identyfikacja spółki w Rejestrze Handlowym:
Należy uwzględnić wpis spółki do Rejestru Handlowego, umożliwiający jej identyfikację i zapewniający publiczny dostęp do rejestru.
B. Projekt umowy założycielskiej lub statutu nowo powstałej spółki:
Należy dołączyć tekst aktu notarialnego, który sformalizuje przekształcenie.
Załączono statut przekształconej spółki, odzwierciedlający jej nową formę prawną.
Można dołączyć inne istotne umowy korporacyjne, które muszą zostać sformalizowane w akcie notarialnym.
Wymagania te mają na celu zapewnienie wszystkim zainteresowanym stronom (wspólnikom, wierzycielom, pracownikom i osobom trzecim) dostępu do jasnych informacji na temat przekształcenia, co zapewnia pewność prawną i przejrzystość.
3. Wyjątek dotyczący przekształceń wewnętrznych
Sekcja 2 wprowadza istotny wyjątek: w przypadku przekształceń wewnętrznych nie będzie konieczne udzielanie gwarancji wierzycielom.
Oznacza to, że:
Jeżeli przekształcenie nie ma wpływu na osoby trzecie (na przykład zmiana spółki akcyjnej na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w ramach tej samej grupy kapitałowej), udzielanie gwarancji wierzycielom nie jest wymagane.
Celem jest przyspieszenie procedury w tych przypadkach i uniknięcie zbędnych formalności.
Ten wyjątek wpisuje się w tendencję do uproszczenia procedur administracyjnych w prawie handlowym, zmniejszając obciążenia biurokratyczne.
Artykuł 20.2 stanowi, że w przypadku przekształceń wewnętrznych nie będzie konieczne, aby projekt obejmował ofertę gwarancji dla wierzycieli.
Innymi słowy, w tych przypadkach nie jest automatycznie wymagane, aby gwarancje były uwzględnione w samym projekcie przekształcenia.
Co to reguluje? A co z artykułami 13, 14 i 15?
Artykuły te dotyczą ochrony wierzycieli w przypadku zmian strukturalnych, ustanawiając mechanizmy ochrony ich praw.
Nie rozróżniają one wyraźnie przekształceń wewnętrznych i zewnętrznych, co rodzi pytanie, czy mają one również zastosowanie do przekształceń wewnętrznych.
Przyjrzyjmy się bliżej każdemu artykułowi:
Artykuł 13: Reguluje prawo wierzycieli do wniesienia sprzeciwu, gdy zmiana strukturalna może wpłynąć na ich prawa do dochodzenia roszczeń.
Artykuł 14: Reguluje możliwość żądania dodatkowych gwarancji na rzecz wierzycieli w określonych przypadkach, określając kryteria, na podstawie których takie gwarancje mogą być wymagane.
Artykuł 15: Dotyczy oświadczenia o sytuacji finansowej spółki, zapewniając, że akcjonariusze i osoby trzecie mają aktualne informacje na temat sytuacji finansowej spółki przed zmianą strukturalną.
Łączne stosowanie obu rozporządzeń
Pozorna sprzeczność zostanie rozwiązana, jeśli zinterpretujemy artykuł 20.2 w następujący sposób:
Artykuł 20.2 eliminuje obowiązek uwzględniania gwarancji w planie przekształcenia w odniesieniu do działalności wewnętrznej, ale nie uniemożliwia wierzycielom skorzystania z prawa do sprzeciwu lub żądania gwarancji, jeżeli spełnione są warunki określone w artykułach 13, 14 i 15.
W przypadku przekształceń wewnętrznych nie zakłada się automatycznie, że wierzyciele potrzebują dodatkowej ochrony, ponieważ spółka pozostaje w tych samych ramach prawnych i ponosi tę samą odpowiedzialność.
Jeśli jednak wierzyciel wykaże, że przekształcenie powoduje mu rzeczywistą szkodę, może powołać się na mechanizmy określone w artykułach 13–15, aby domagać się ochrony.
Stosowanie gwarancji określonych w artykułach 13–15
Jeśli przekształcenie ma charakter zewnętrzny (wiąże się ze zmianą ram prawnych lub ma istotny wpływ na wierzycieli) → Gwarancje określone w artykułach 13–15 mają zastosowanie automatycznie.
Jeśli przekształcenie ma charakter wewnętrzny → Uwzględnienie gwarancji w projekcie nie jest obowiązkowe (art. 20 ust. 2), ale wierzyciele mogą powołać się na artykuły 13–15, jeśli wykażą, że ich prawa mogą zostać naruszone.
4. Obowiązkowa dokumentacja w projekcie przekształcenia
W rozdziale 3 wymieniono dokumenty, które muszą towarzyszyć projektowi przekształcenia:
A. Zaktualizowany bilans wraz ze sprawozdaniem o zmianach w kapitale własnym:
Musi zostać zamknięty w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających datę zgromadzenia, na którym zatwierdzono przekształcenie.
Należy dołączyć sprawozdanie o ISTOTNYCH ZMIANACH W KAPITALE WŁASNYM PO BILANSIE.
Niniejsze sprawozdanie, zgodnie z artykułem 20, wyjaśnia istotne zmiany w kapitale własnym po dniu bilansowym.
Sporządza się je między zamknięciem bilansu a zgromadzeniem.
Jest ono obowiązkowe w przypadku istotnych zmian aktywów lub pasywów.
Niniejsze sprawozdanie finalizuje informacje w momencie prezentacji projektu przekształcenia.
Zapewnia to akcjonariuszom i wierzycielom dostęp do aktualnych i rzetelnych informacji finansowych.
B. Opinia biegłego rewidenta:
Obowiązkowa w przypadku audytu spółki przekształconej.
Jej celem jest zapewnienie przejrzystości rachunkowości i zapobieganie zmianom w informacjach finansowych.
C. Zaświadczenia o niezaleganiu z podatkami i składkami na ubezpieczenia społeczne:
Spółka musi wykazać, że jest na bieżąco ze swoimi zobowiązaniami podatkowymi i z tytułu ubezpieczeń społecznych.
Należy przedstawić ważne zaświadczenia wydane przez właściwe organy.
Wymóg ten zapobiega wykorzystywaniu przekształcenia przez spółki z niespłaconymi długami do uchylania się od odpowiedzialności finansowej.
W związku z tym artykuł 20 harmonizuje proces przekształcenia z ogólnymi zasadami artykułu 4, zapewniając, że każda zmiana formy prawnej spółki jest przeprowadzana z odpowiednimi gwarancjami dla akcjonariuszy, wierzycieli i organów podatkowych.
Niniejsze ramy regulacyjne dążą do znalezienia równowagi między ułatwieniem przekształceń spółek a ochroną osób trzecich i porządku gospodarczego.
ARTYKUŁ 21 SPRAWOZDANIE RADY DYREKTORÓW
1. Treść sprawozdania
Sprawozdanie rady dyrektorów musi zawierać informacje określone we wspólnych przepisach Tytułu I.
To znaczy, musi zawierać ogólne informacje wymagane prawem dla wszystkich zmian strukturalnych.
2. Obowiązek aktualizacji informacji finansowych
Zarząd ma obowiązek informować zgromadzenie wspólników o wszelkich istotnych zmianach aktywów lub pasywów, które nastąpiły pomiędzy:
- datą sprawozdania uzasadniającego przekształcenie. Art. 5
- datą bilansu udostępnionego wspólnikom.
- datą zgromadzenia wspólników.
Niniejszy przepis ma na celu zapewnienie, że wspólnikom przy podejmowaniu decyzji o przekształceniu będą udostępniane aktualne i dokładne informacje finansowe.
Sprawozdanie na podstawie Artykułu 21 aktualizuje informacje do dnia zgromadzenia.
Artykuł 21.2 R Dekret Królewski z mocą ustawy 5/2023 nakłada na członków zarządu obowiązek informowania zgromadzenia wspólników o istotnych zmianach aktywów lub pasywów spółki w określonym okresie.
Jednak pierwotne sformułowanie może budzić pewne wątpliwości, ponieważ najpierw wspomina się o sprawozdaniu wyjaśniającym, a następnie o bilansie, podczas gdy w rzeczywistości bilans zawsze poprzedza sprawozdanie wyjaśniające.
Aby zwiększyć przejrzystość tekstu, możliwe alternatywne sformułowanie mogłoby brzmieć następująco:
Proponowane zmienione sformułowanie:
„Zarząd spółki jest zobowiązany do informowania zgromadzenia wspólników, na którym przedkładana jest zgoda na przekształcenie, o wszelkich istotnych zmianach aktywów lub pasywów, które nastąpiły między datą bilansu udostępnionego wspólnikom, datą sprawozdania wyjaśniającego dotyczącego przekształcenia zgodnie z art. 5 a datą zgromadzenia wspólników”.
3. Wyjątek: Zgromadzenie Wspólników i jednomyślność
Jeżeli przekształcenie zostanie zatwierdzone jednomyślnie na zgromadzeniu wspólników, nie będzie konieczne udostępnianie ani przesyłanie raportu, o którym mowa w punkcie 1.
➡ Uzasadnienie: Przyjmuje się, że ze względu na jednomyślność akcjonariusze mają już wystarczającą wiedzę o treści raportu i nie muszą go formalnie otrzymywać.
ARTYKUŁ 22 OPINII NIEZALEŻNEGO BIEGŁEGO
Niniejszy artykuł reguluje kwestię dodatkowego raportu, który jest wymagany jedynie w określonych przypadkach przekształceń spółek.
Poniżej szczegółowo opisujemy jego treść i praktyczne zastosowanie.
Opinia niezależnego biegłego jest wymagana jedynie w przypadku dwóch rodzajów przekształceń:
1. W przypadku przekształcenia spółki w spółkę akcyjną (S.A.).
2. W przypadku przekształcenia spółki w spółkę komandytowo-akcyjną (S. Com. por A.).
Niniejszy raport nie ma charakteru ogólnego, lecz ma jeden cel:
Wycena wkładów niepieniężnych
Chociaż prawo nie precyzuje tego punktu wprost, logiczna interpretacja pozwala zrozumieć, że:
W przypadku przekształcenia → Poprzednie wkłady niepieniężne podlegają ponownej wycenie w celu zapewnienia, że kapitał zakładowy odzwierciedla swoją rzeczywistą wartość w nowej spółce.
W przypadku przekształcenia i podwyższenia kapitału → Wyceniane są zarówno poprzednie, jak i nowe wkłady, ponieważ te ostatnie będą stanowić część nowego kapitału zakładowego.
Kryterium to opiera się na potrzebie zapewnienia prawidłowej wyceny kapitału zakładowego, zwłaszcza w spółkach akcyjnych i spółkach komandytowo-akcyjnych, gdzie przepisy wymagają większej ochrony akcjonariuszy i wierzycieli.
W tym względzie, chociaż art. 22 nie stanowi tego w sposób absolutnie jasny, jego interpretacja musi być zgodna z zasadą pewności prawa i przejrzystości w zakresie wyceny aktywów wnoszonych do spółki.
Raport sporządza niezależny biegły powołany przez Krajowy Rejestr Handlowy. Artykuł 6, a także artykuły 67 hiszpańskiej ustawy o spółkach (LSC) i 338 hiszpańskiego rozporządzenia o rejestrze handlowym (RRM).
Jego funkcją jest zapewnienie obiektywnej wyceny wkładów niepieniężnych.
Jest on wymagany wyłącznie w spółkach akcyjnych (S.A.) i spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (S.Com. por A.), ponieważ w tych spółkach kapitał zakładowy odgrywa kluczową rolę w ochronie wierzycieli.
Zawyżenie wartości wkładów niepieniężnych może zaszkodzić wierzycielom.
W skrócie:
Opinia niezależnego biegłego jest obecnie wymagana tylko wtedy, gdy spółka przekształcana jest spółką akcyjną lub spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (S.Com. por A.) (artykuł 22).
Proponowane ulepszenie:
Opinia niezależnego biegłego powinna być również wymagana, gdy spółka przekształcana, nawet jeśli jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.), spółką cywilną, grupą interesów gospodarczych (AIE) lub spółdzielnią, posiada już wkłady niepieniężne o wartości 60 000 euro.
Próg 60 000 EUR nie jest arbitralny → Jest on zbieżny z minimalnym kapitałem wymaganym dla spółek akcyjnych i spółek z ograniczoną odpowiedzialnością przez A.
Zapobiega on spółkom z aktywami niepieniężnymi o dużej wartości obejściem kontroli zewnętrznej poprzez przekształcanie się w spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółdzielnie, spółdzielnie itp.
Wzmacnia pewność prawną w przypadku przekształceń, w których kapitał zakładowy może zostać zawyżony bez nadzoru.
PRZECHODZIMY DO ROZDZIAŁU 3 ROZDZIAŁU I TYTUŁU II
DOTYCZĄCE UMOWY PRZEKSZTAŁCENIA I OCHRONY AKCJONARIUSZY
ARTYKUŁ 23 WYMOGI UMOWY PRZEKSZTAŁCENIA
Niniejszy artykuł reguluje sposób zawierania umowy przekształcenia spółki i jej elementy. Dzielimy go na dwa kluczowe punkty:
Zasada ogólna (art. 23.1):
Umowa przekształcenia musi być zgodna z przepisami spółki przekształcanej.
Oznacza to, że obowiązują większości, formalności i procedury wymagane w pierwotnej spółce.
Regulamin nowo powstałej spółki nie ma bezpośredniego zastosowania do momentu zakończenia procesu.
Zasada ogólna (art. 23.2):
Bilans przekształcenia, z wszelkimi niezbędnymi modyfikacjami, musi zostać zatwierdzony.
Umowa musi zawierać informacje wymagane do utworzenia nowego rodzaju spółki.
1. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.) zostaje przekształcona w spółkę akcyjną (S.A.) → Umowa musi uwzględniać:
Zatwierdzenie bilansu przekształcenia.
Minimalny kapitał zakładowy. nowej spółki akcyjnej (60 000 EUR).
Emisja akcji zamiast udziałów kapitałowych.
2. Spółka akcyjna zostaje przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością → Umowa musi zawierać:
Zastąpienie akcji udziałami kapitałowymi.
Dostosowanie do bardziej elastycznego systemu przenoszenia udziałów kapitałowych.
Jeśli przed przekształceniem nastąpią zmiany w bilansie, umowa musi je odzwierciedlać, aby akcjonariusze mogli głosować nad rzeczywistą i aktualną sytuacją księgową.
Związek między artykułem 20.3.1 a artykułem 23
Artykuł 20.3.1 i artykuł 23 są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ oba regulują podstawowe elementy rachunkowości w procesie przekształcania spółki.
1. Artykuł 20.3.1
Wymaga zamknięcia bilansu spółki podlegającej przekształceniu w ciągu sześciu miesięcy przed planowaną datą zgromadzenia akcjonariuszy, które zatwierdzi przekształcenie.
Stanowi on również, że należy dołączyć sprawozdanie o istotnych zmianach w kapitale własnym, które nastąpiły po dniu bilansowym.
2. Artykuł 23
Wymaga on, aby umowa przekształcenia zawierała zatwierdzenie bilansu przekształcenia (o którym mowa w artykule 20).
Dopuszcza on modyfikacje bilansu, jeśli są one niezbędne do odzwierciedlenia rzeczywistej sytuacji finansowej spółki w momencie przekształcenia.
Artykuł 20.3.1 reguluje bilans, który będzie stanowił podstawę księgową przekształcenia.
Artykuł 23 wymaga, aby ten bilans został zatwierdzony w umowie przekształcenia.
Jeśli po dniu bilansu nastąpiły zmiany w kapitale własnym, muszą one zostać uwzględnione przed zatwierdzeniem umowy.
Jeśli bilans nie zostanie zaktualizowany:
- Przekształcenie zostanie zatwierdzone na podstawie nieaktualnych danych księgowych.
- Akcjonariusze będą głosować, nie znając rzeczywistej sytuacji finansowej spółki.
W związku z tym
Artykuł 20.3.1 reguluje bilans, który zostanie wykorzystany do przekształcenia.
Artykuł 23 wymaga zatwierdzenia bilansu jako części umowy o przekształceniu.
Jeśli po sporządzeniu bilansu nastąpią istotne zmiany w kapitale własnym, muszą one zostać uwzględnione przed jego zatwierdzeniem.
ARTYKUŁ 24 OCHRONA AKCJONARIUSZY
Artykuł 24 reguluje prawa akcjonariuszy w przypadku przekształcenia spółki, zapewniając osobom, które nie zgadzają się na przekształcenie, możliwość wyjścia ze spółki.
I. Prawo akcjonariuszy do sprzedaży swoich akcji lub udziałów kapitałowych (art. 24.1)
Prawo to przysługuje:
Wszystkim akcjonariuszom i posiadaczom akcji bez prawa głosu lub udziałów kapitałowych.
Mogą oni sprzedać swoje akcje lub udziały kapitałowe spółce, innym akcjonariuszom lub osobie trzeciej wskazanej przez spółkę.
W zamian muszą otrzymać odpowiednie wynagrodzenie pieniężne.
Jak uregulowane jest to prawo?
Obowiązują go ogólne przepisy dotyczące ochrony akcjonariuszy (tj. ogólne zasady regulujące zmiany strukturalne spółek handlowych).
• Wynagrodzenie pieniężne dla akcjonariuszy w przypadku zmian strukturalnych jest uregulowane w artykule 12 Królewskiego Dekretu z mocą ustawy 5/2023.
• Procedura oceny zasadności tego wynagrodzenia, w tym sporządzenie opinii niezależnego biegłego, jest szczegółowo opisana w artykule 6 tego samego Królewskiego Dekretu z mocą ustawy.
Prawo to zapobiega przymusowi akcjonariusza do pozostania w spółce, której przekształcenia nie akceptuje.
Artykuł 24 chroni zarówno akcjonariuszy z prawem głosu, jak i bez prawa głosu, gwarantując im prawo do wystąpienia z niej, jeśli nie zgadzają się z przekształceniem.
Obie grupy mogą sprzedać swoje akcje lub udziały spółce, innym akcjonariuszom lub wskazanym osobom trzecim.
Kluczową różnicą jest to, że akcjonariusze bez prawa głosu nie mają wpływu na głosowanie, więc ich ochrona zależy wyłącznie od prawa do dysponowania.
II. Automatyczne wystąpienie wspólników w przypadku odpowiedzialności osobistej (art. 24.2)
Automatycznie wystąpić mogą:
Osoby, które w wyniku przekształcenia ponoszą osobistą odpowiedzialność za długi spółki.
Przesłanki automatycznego wystąpienia:
Niegłosowanie za przekształceniem.
Niewyrażenie formalnej zgody na przekształcenie w ciągu jednego miesiąca.
Terminy podjęcia decyzji o wyrażeniu zgody lub wystąpieniu:
Jeśli byli obecni na zgromadzeniu: 1 miesiąc od daty podjęcia uchwały.
Jeśli nie byli obecni na zgromadzeniu: 1 miesiąc od daty powiadomienia ich o uchwale.
Ponieważ przepisy nie określają konkretnego sposobu powiadomienia, zaleca się, aby spółki:
Korzystały z niezawodnych środków komunikacji, które umożliwiają potwierdzenie odbioru przez nieobecnego wspólnika, takich jak list polecony za zwrotnym potwierdzeniem odbioru lub list polecony za potwierdzeniem odbioru.
Sprawdziły, czy umowa spółki zawiera szczegółowe postanowienia dotyczące sposobu powiadamiania nieobecnych wspólników o uchwałach i postąpiły zgodnie z nimi.
III. Wycena udziałów odchodzących wspólników
Jak wyceniane są udziały lub akcje odchodzących wspólników?
Stosuje się przepisy ogólne dotyczące zmian. Zmiany strukturalne.
Gwarantuje to godziwe wynagrodzenie oparte na obiektywnych kryteriach.
Niniejszy artykuł chroni akcjonariuszy wyrażających sprzeciw, zapewniając, że nie będą oni zmuszani do akceptowania niechcianych zmian bez sprawiedliwego rezultatu.
Artykuł 25 DALSZE OBOWIĄZKI AKCJONARIUSZY
I. Przekształcenie nie zwalnia akcjonariuszy z ich wcześniejszych zobowiązań
Prawo wyraźnie stanowi, że zmiana struktury prawnej spółki nie zwalnia akcjonariuszy z ich wcześniejszych zobowiązań wobec spółki.
Jeżeli przed przekształceniem akcjonariusz miał zaległy wkład lub inne zobowiązania wobec spółki, pozostaje zobowiązany do ich spełnienia po przekształceniu.
II. Kiedy wymagana jest pełna wpłata kapitału przed przekształceniem?
Prawo stanowi, że jeżeli spółka przekształcona wymaga wpłaty kapitału w całości, musi to nastąpić przed przekształceniem.
Problem polega na tym, że w większości rodzajów spółek nie ma takiej potrzeby.
III. W jakich rodzajach spółek wymagana jest wpłata kapitału w 100%?
W spółce akcyjnej (S.A.) wymagana jest jedynie wpłata początkowa w wysokości 25% kapitału zakładowego, zgodnie z art. 79 hiszpańskiej ustawy o spółkach akcyjnych (LSC).
W spółce komandytowo-akcyjnej (S. Com. por A.) również nie jest wymagana wpłata początkowa w wysokości 100% kapitału zakładowego, ponieważ podlega ona tym samym przepisom co spółka akcyjna (S.A.), zgodnie z art. 3.2 LSC.
W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.) pełna wpłata kapitału od samego początku również nie jest wymagana, zgodnie z art. 40.ter.3.
IV. W jakich przypadkach można zastosować tę zasadę?
Wymóg ten ma sens tylko wtedy, gdy przekształcenie następuje w spółkę, która wyraźnie wymaga w pełni opłaconego kapitału, taką jak:
Może to dotyczyć spółek regulowanych (bankowość, ubezpieczenia itp.), w których przepisy sektorowe wymagają pełnej wpłaty kapitału.
Jeżeli statut spółki wyraźnie stanowi, że kapitał musi zostać w pełni opłacony przed przekształceniem.
v. Jak weryfikowana jest wpłata kapitału?
Jeśli kapitał rzeczywiście musi zostać wpłacony przed przekształceniem, notariusz musi zweryfikować i poświadczyć, że wspólnicy dokonali wpłat.
Akt notarialny o przekształceniu musi zawierać dokumenty potwierdzające dokonanie pełnej wpłaty.
Notariusz musi zweryfikować, czy aktywa zostały skutecznie przekazane i czy do aktu dołączono dokumenty potwierdzające.
W spółce akcyjnej (S.A.) wymagana jest jedynie wpłata początkowa w wysokości 25% kapitału zakładowego, zgodnie z art. 79 hiszpańskiej ustawy o spółkach (LSC).
W spółce komandytowo-akcyjnej (S. Com. por A.) również nie jest wymagana wpłata początkowa w wysokości 100% kapitału zakładowego, ponieważ podlega ona tym samym zasadom co spółka akcyjna (S.A.), zgodnie z art. 3.2 LSC.
W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.) nie jest również wymagane, aby kapitał został wpłacony w całości od samego początku, zgodnie z art. 40.ter.3.
Artykuł 67 hiszpańskiej ustawy o spółkach akcyjnych (LSC) → Stanowi, że wkłady niepieniężne w spółce akcyjnej muszą być wyceniane przez niezależnego rzeczoznawcę wyznaczonego przez Rejestr Handlowy.
Artykuł 81 hiszpańskiej ustawy o spółkach akcyjnych (LSC) → Reguluje sposób regulowania zaległych płatności w spółce akcyjnej (Sociedad Anónima) i zezwala na uregulowanie niewypłaconych dywidend poprzez wkłady pieniężne lub niepieniężne, pod warunkiem że statut spółki tak stanowi lub spółka wyrazi na to zgodę.
Konsekwencje dla artykułu 25:
Jeżeli w ramach przekształcenia konieczne jest uzupełnienie kapitału zakładowego przed zawarciem umowy, wspólnicy mogą to uczynić gotówką lub aktywami bądź prawami.
W przypadku wkładów niepieniężnych, akt notarialny o przekształceniu musi zawierać wycenę niezależnego rzeczoznawcy.
Notariusz musi zweryfikować, czy składnik aktywów lub prawo rzeczywiście zostały wniesione przed zatwierdzeniem aktu.
Wniosek: Artykuł 25 nie ogranicza wpłat do gotówki, więc akcjonariusze mogą uzupełnić kapitał wkładami niepieniężnymi, o ile zostaną zachowane odpowiednie procedury prawne.
Artykuł 25 jest sformułowany niejednoznacznie i sprawia wrażenie, że odnosi się wyłącznie do wpłat gotówkowych, podczas gdy w rzeczywistości wpłaty mogą być również dokonywane wkładami niepieniężnymi.
Sformułowanie „rzeczywiste wypłaty zostaną poświadczone notarialnie” wydaje się odnosić wyłącznie do wkładów pieniężnych.
Nie wspomina on wprost o wkładach niepieniężnych; wiemy jednak, że wkłady niepieniężne stanowią prawnie dopuszczalną opcję wypłaty zaległych dywidend w spółce akcyjnej (art. 81 hiszpańskiej ustawy o spółkach akcyjnych).
Jeśli wpłata jest dokonywana aktywami lub prawami, a nie gotówką, notariusz nie będzie wymagał dowodu wpłaty bankowej, lecz będzie musiał zweryfikować inne dokumenty:
• Raport z wyceny sporządzony przez niezależnego rzeczoznawcę (art. 67 hiszpańskiej ustawy o spółkach akcyjnych).
• Dokumenty przenoszące wniesiony składnik aktywów
Rozwiązanie mające na celu doprecyzowanie artykułu 25
W tekście należy określić, że dowód wypłaty może odnosić się zarówno do wkładów pieniężnych, jak i niepieniężnych. Wkłady niepieniężne.
Dla większej precyzji, możemy przeformułować ten akapit następująco:
„Rzeczywiste dokonane wypłaty, zarówno pieniężne, jak i niepieniężne, muszą zostać poświadczone notarialnie, zatwierdzając akt notarialny. W przypadku wkładów pieniężnych należy dołączyć odpowiednie wyciągi bankowe. Jeżeli wypłata następuje w formie wkładów niepieniężnych, akt notarialny musi zawierać wyraźne oświadczenie wspólnika dotyczące wkładu w postaci składnika majątkowego lub prawa, a także, w razie potrzeby, odniesienie do wyceny niezależnego biegłego, zgodnie z przepisami hiszpańskiej ustawy o spółkach handlowych (LSC).”
ARTYKUŁ 26. UDZIAŁ WSPÓLNIKÓW W SPÓŁCE PRZEKSZTAŁCONEJ
Niniejszy artykuł reguluje zasady utrzymania udziału wspólników po przekształceniu spółki.
Jego celem jest zagwarantowanie, że prawa wspólników nie zostaną arbitralnie zmienione i że przekształcenie nie pociągnie za sobą utraty ich pozycji w spółce bez ich zgody.
I. Zasada ogólna: Udziały nie mogą być zmieniane bez zgody (art. 26.1)
Przekształcenie spółki nie może zmieniać udziałów wspólników bez ich zgody.
Każda zmiana udziałów wymaga jednomyślności pozostałych wspólników.
II. Przypadek szczególny: Przekształcenie spółki z udziałowcami przemysłowymi (art. 26.2)
A. Kim jest wspólnik przemysłowy?
Wspólnik przemysłowy to osoba, która wnosi do spółki pracę lub usługi, a nie majątek lub pieniądze.
Występują oni w spółkach osobowych, takich jak spółki jawne, spółki komandytowe i spółki komandytowo-akcyjne.
W takich przypadkach wspólnik przemysłowy uczestniczy w zyskach, ale nie w kapitale zakładowym.
B. Problemy pojawiające się przy przekształceniu
Jeśli spółka z udziałowcami przemysłowymi przekształci się w spółkę kapitałową (na przykład spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółkę akcyjną), rola wspólnika przemysłowego znika, ponieważ w tych spółkach można wnieść jedynie majątek lub pieniądze.
C. Rozwiązanie zgodnie z artykułem 26.2
• Jeżeli umowa spółki pierwotnej przewidywała przyznanie udziałów wspólnikowi przemysłowemu, będą to jego udziały w spółce przekształconej.
• Jeżeli nie dokonano przeniesienia udziałów, sposób uczestnictwa wspólnika przemysłowego w nowej spółce musi zostać uzgodniony między wszystkimi wspólnikami.
• W obu przypadkach udziały wspólników kapitałowych są dostosowywane proporcjonalnie do udziału wspólnika przemysłowego.
3. Obowiązki osobiste wspólnika przemysłowego po przekształceniu (artykuł 26.2, ostatni akapit)
3.1. Zasada ogólna
Przekształcenie nie może nakładać na wspólnika przemysłowego obowiązku kontynuowania świadczenia usług bez jego zgody.
Jeżeli wspólnik przemysłowy chce kontynuować świadczenie usług, musi to zostać uregulowane w statucie spółki jako świadczenie dodatkowe.
3.2. Kluczowa różnica: Bycie wspólnikiem nie oznacza pracy na rzecz spółki
Jeżeli wspólnik przemysłowy otrzymuje udziały w kapitale, nie oznacza to, że jest zobowiązany do kontynuowania świadczenia usług.
Bycie wspólnikiem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.) lub spółce akcyjnej (S.A.) nie oznacza pracy dla firmy.
Krótko mówiąc, jeśli wspólnik przemysłowy w pierwotnej spółce wnosił jedynie pracę lub usługi, a nie aktywa lub pieniądze, w spółce przekształconej (S.L. lub S.A.) musi wnieść wkład kapitałowy lub majątkowy, aby pozostać wspólnikiem.
W S.L. lub S.A. nie można być wspólnikiem bez wniesienia wkładu pieniężnego lub niepieniężnego.
Jeśli wspólnik przemysłowy chce pozostać wspólnikiem w spółce przekształconej, musi wnieść kapitał proporcjonalnie do posiadanych udziałów.
Jeśli chce kontynuować jedynie świadczenie usług, może to robić jako pracownik lub na podstawie umowy zewnętrznej, ale bez bycia wspólnikiem.
Proponowane doprecyzowanie artykułu
Ponieważ przepis nie wspomina wprost o tym punkcie, wskazane byłoby dodanie następującego wyjaśnienia:
„Aby uzyskać status wspólnika w nowo przekształconej spółce, wspólnik przemysłowy musi wnieść wkład pieniężny lub niepieniężny w wysokości odpowiadającej jego udziałom w kapitale spółki”.
Stosuje się następujące brzmienie:
Artykuł 26. Udziały wspólników w spółce przekształconej
1. Umowa o przekształceniu nie może zmieniać udziałów wspólników bez zgody wszystkich pozostałych wspólników.
2. W przypadku spółki z jednym lub większą liczbą wspólników przemysłowych, która jest przekształcana w spółkę, w której nie ma takich wspólników, ich udziały w kapitale nowo przekształconej spółki odpowiadają udziałom przypisanym im w statucie spółki lub, w przypadku braku takiego udziału, udziałom uzgodnionym przez wszystkich wspólników.
„Aby uzyskać status wspólnika w nowo przekształconej spółce, wspólnik przemysłowy musi wnieść wkład pieniężny lub niepieniężny w wysokości odpowiadającej jego udziałom w kapitale zakładowym spółki.”
Proporcjonalnie obniżone W obu przypadkach wymagany jest udział pozostałych wspólników.
Wstrzymanie, w stosownych przypadkach, osobistego zobowiązania wspólnika przemysłowego w spółce po jej przekształceniu zawsze wymaga zgody wspólnika i musi zostać sformalizowane jako wkład dodatkowy na warunkach określonych w statucie spółki.
ARTYKUŁ 27. SPÓŁKI, KTÓRE WYEMITOWAŁY OBLIGACJE LUB INNE PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH
Niniejszy artykuł reguluje ograniczenia dotyczące przekształcania spółek, które wyemitowały obligacje lub inne papiery wartościowe, ustanawiając szczegółowe warunki w celu uniknięcia konfliktów z posiadaczami tych instrumentów.
I. Ograniczenia dotyczące przekształcania, jeżeli nowy rodzaj spółki nie zezwala na emisję obligacji, art. 401 i nast. hiszpańskiej ustawy o spółkach (LSC).
Jeżeli spółka wyemitowała obligacje lub inne papiery wartościowe, może przekształcić się wyłącznie w inny rodzaj spółki, który również zezwala na emisję tych instrumentów.
Jeżeli nowy rodzaj spółki nie zezwala na emisję obligacji, spółka nie może się przekształcić bez uprzedniego wykupu obligacji już wyemitowanych.
II. Ograniczenia dotyczące przekształcenia w przypadku istnienia obligacji zamiennych na akcje
Jeżeli spółka akcyjna (S.A.) wyemitowała obligacje zamienne na akcje, może przekształcić się w inny rodzaj spółki tylko po uprzedniej konwersji lub wykupie tych obligacji.
Chroni to posiadaczy obligacji zamiennych, zapewniając im możliwość skorzystania z prawa do konwersji tuż przed zmianą formy prawnej spółki.
Przykład praktyczny:
Spółka akcyjna (S.A.) wyemitowała obligacje zamienne na akcje, umożliwiając inwestorom ich wymianę na akcje spółki.
Jeżeli spółka zdecyduje się na przekształcenie w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (S.A.), musi najpierw umożliwić posiadaczom obligacji zamianę ich obligacji na akcje lub, w przeciwnym razie, wykup obligacji.
III. Jakie spółki mogą emitować obligacje?
Zgodnie z hiszpańską ustawą o spółkach (LSC), spółki, które mogą emitować obligacje, to:
Spółki akcyjne (S.A.) → Tak, bez ograniczeń.
Spółki komandytowo-akcyjne (S. Com. por A.) → Tak, ponieważ podlegają przepisom spółek akcyjnych (S.A.).
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.) → Tak, ale z ograniczeniami. Nie mogą emitować obligacji zamiennych.
Spółdzielnie → Mogą emitować obligacje zgodnie z art. 54.1 ustawy o spółdzielczości, po dokonaniu niezbędnych dostosowań do ustawy o spółkach kapitałowych. Mogą również emitować akcje udziałowe (art. 54.2).
Inne podmioty (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki joint venture, stowarzyszenia, fundacje itp.) → Zależy to od ich szczegółowych przepisów.
IV. Cel artykułu 27
Zapobiega on zmianom struktury spółki i naruszaniu praw obligatariuszy.
Gwarantuje ona, że inwestorzy, którzy nabyli obligacje w ramach określonego reżimu, nie tracą swoich praw w wyniku przekształcenia spółki.
Wydaje się, że stowarzyszenia i fundacje nie mogą emitować obligacji, ponieważ ich charakter prawny i cel non-profit uniemożliwiają im dostęp do tego mechanizmu finansowania.
Emisje obligacji podlegają przepisom Prawa o rynku papierów wartościowych, gdy są skierowane do ogółu społeczeństwa lub dopuszczone do obrotu na oficjalnych rynkach wtórnych, zgodnie z art. 30 ter i 34 tej ustawy. Natomiast emisje prywatne lub skierowane do określonych inwestorów są wyłączone z zakresu tej ustawy i podlegają wyłącznie przepisom Prawa spółek kapitałowych.
ARTYKUŁ 28. UPRAWNIENIA SPECJALNE
Artykuł 28 reguluje ochronę uprawnionego w przypadku przekształcenia spółki.
Jego celem jest zagwarantowanie, że prawa nabyte przez określone osoby nie znikną bez ich zgody.
I. Ochrona posiadaczy praw specjalnych (art. 28.1)
Przekształcenie spółki nie może zostać przeprowadzone, jeżeli posiadacze praw specjalnych zgłoszą sprzeciw w ciągu miesiąca od daty jego ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Rejestru Handlowego (BORME) lub od daty otrzymania indywidualnego powiadomienia.
Ma to zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy prawa specjalne nie mogą być zachowane w nowej spółce powstałej w wyniku przekształcenia.
Prawa specjalne
Są to prawa odrębne od akcji zwykłych, udziałów lub akcji, które przyznają określone korzyści określonym akcjonariuszom lub osobom trzecim.
Prawa ekonomiczne uprzywilejowane:
Akcje lub udziały z preferencyjnym prawem do dywidendy,
Spółki akcyjne (S.A.) → Tylko akcje bez prawa głosu są gwarantowane preferencyjnym prawem do dywidendy (art. 99 hiszpańskiej ustawy o spółkach).
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.) → Uprzywilejowanie w zakresie dywidendy może istnieć, jeśli tak stanowi statut spółki (art. 275.1 hiszpańskiej ustawy o spółkach).
Preferencyjny zwrot w przypadku likwidacji. Artykuł 391 hiszpańskiej ustawy o spółkach (LSC)
Zróżnicowane prawa polityczne:
Prawo do powoływania członków zarządu. Artykuł 243 dla spółek akcyjnych (SA)
Prawo weta w niektórych decyzjach korporacyjnych.
Większa liczba głosów w umowach strategicznych. Artykuł 188 LSC
Inne prawa szczególne wynikające z umów lub statutów:
Prawo użytkowania akcji W obu przypadkach wymagany jest udział pozostałych wspólników.
Wstrzymanie, w stosownych przypadkach, osobistego zobowiązania wspólnika przemysłowego w spółce po jej przekształceniu zawsze wymaga zgody wspólnika i musi zostać sformalizowane jako wkład dodatkowy na warunkach określonych w statucie spółki.
ARTYKUŁ 27. SPÓŁKI, KTÓRE WYEMITOWAŁY OBLIGACJE LUB INNE PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH
Niniejszy artykuł reguluje ograniczenia dotyczące przekształcania spółek, które wyemitowały obligacje lub inne papiery wartościowe, ustanawiając szczegółowe warunki w celu uniknięcia konfliktów z posiadaczami tych instrumentów.
I. Ograniczenia dotyczące przekształcania, jeżeli nowy rodzaj spółki nie zezwala na emisję obligacji, art. 401 i nast. hiszpańskiej ustawy o spółkach (LSC).
Jeżeli spółka wyemitowała obligacje lub inne papiery wartościowe, może przekształcić się wyłącznie w inny rodzaj spółki, który również zezwala na emisję tych instrumentów.
Jeżeli nowy rodzaj spółki nie zezwala na emisję obligacji, spółka nie może się przekształcić bez uprzedniego wykupu obligacji już wyemitowanych.
II. Ograniczenia dotyczące przekształcenia w przypadku istnienia obligacji zamiennych na akcje
Jeżeli spółka akcyjna (S.A.) wyemitowała obligacje zamienne na akcje, może przekształcić się w inny rodzaj spółki tylko po uprzedniej konwersji lub wykupie tych obligacji.
Chroni to posiadaczy obligacji zamiennych, zapewniając im możliwość skorzystania z prawa do konwersji tuż przed zmianą formy prawnej spółki.
Przykład praktyczny:
Spółka akcyjna (S.A.) wyemitowała obligacje zamienne na akcje, umożliwiając inwestorom ich wymianę na akcje spółki.
Jeżeli spółka zdecyduje się na przekształcenie w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (S.A.), musi najpierw umożliwić posiadaczom obligacji zamianę ich obligacji na akcje lub, w przeciwnym razie, wykup obligacji.
III. Jakie spółki mogą emitować obligacje?
Zgodnie z hiszpańską ustawą o spółkach (LSC), spółki, które mogą emitować obligacje, to:
Spółki akcyjne (S.A.) → Tak, bez ograniczeń.
Spółki komandytowo-akcyjne (S. Com. por A.) → Tak, ponieważ podlegają przepisom spółek akcyjnych (S.A.).
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.) → Tak, ale z ograniczeniami. Nie mogą emitować obligacji zamiennych.
Spółdzielnie → Mogą emitować obligacje zgodnie z art. 54.1 ustawy o spółdzielczości, po dokonaniu niezbędnych dostosowań do ustawy o spółkach kapitałowych. Mogą również emitować akcje udziałowe (art. 54.2).
Inne podmioty (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki joint venture, stowarzyszenia, fundacje itp.) → Zależy to od ich szczegółowych przepisów.
IV. Cel artykułu 27
Zapobiega on zmianom struktury spółki i naruszaniu praw obligatariuszy.
Gwarantuje ona, że inwestorzy, którzy nabyli obligacje w ramach określonego reżimu, nie tracą swoich praw w wyniku przekształcenia spółki.
Wydaje się, że stowarzyszenia i fundacje nie mogą emitować obligacji, ponieważ ich charakter prawny i cel non-profit uniemożliwiają im dostęp do tego mechanizmu finansowania.
Emisje obligacji podlegają przepisom Prawa o rynku papierów wartościowych, gdy są skierowane do ogółu społeczeństwa lub dopuszczone do obrotu na oficjalnych rynkach wtórnych, zgodnie z art. 30 ter i 34 tej ustawy. Natomiast emisje prywatne lub skierowane do określonych inwestorów są wyłączone z zakresu tej ustawy i podlegają wyłącznie przepisom Prawa spółek kapitałowych.
ARTYKUŁ 28. UPRAWNIENIA SPECJALNE
Artykuł 28 reguluje ochronę uprawnionego w przypadku przekształcenia spółki.
Jego celem jest zagwarantowanie, że prawa nabyte przez określone osoby nie znikną bez ich zgody.
I. Ochrona posiadaczy praw specjalnych (art. 28.1)
Przekształcenie spółki nie może zostać przeprowadzone, jeżeli posiadacze praw specjalnych zgłoszą sprzeciw w ciągu miesiąca od daty jego ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Rejestru Handlowego (BORME) lub od daty otrzymania indywidualnego powiadomienia.
Ma to zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy prawa specjalne nie mogą być zachowane w nowej spółce powstałej w wyniku przekształcenia.
Prawa specjalne
Są to prawa odrębne od akcji zwykłych, udziałów lub akcji, które przyznają określone korzyści określonym akcjonariuszom lub osobom trzecim.
Prawa ekonomiczne uprzywilejowane:
Akcje lub udziały z preferencyjnym prawem do dywidendy,
Spółki akcyjne (S.A.) → Tylko akcje bez prawa głosu są gwarantowane preferencyjnym prawem do dywidendy (art. 99 hiszpańskiej ustawy o spółkach).
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (S.L.) → Uprzywilejowanie w zakresie dywidendy może istnieć, jeśli tak stanowi statut spółki (art. 275.1 hiszpańskiej ustawy o spółkach).
Preferencyjny zwrot w przypadku likwidacji. Artykuł 391 hiszpańskiej ustawy o spółkach (LSC)
Zróżnicowane prawa polityczne:
Prawo do powoływania członków zarządu. Artykuł 243 dla spółek akcyjnych (SA)
Prawo weta w niektórych decyzjach korporacyjnych.
Większa liczba głosów w umowach strategicznych. Artykuł 188 LSC
Inne prawa szczególne wynikające z umów lub statutów:
Prawo użytkowania akcji Publiczny akt przekształcenia jest niezbędnym dokumentem dla pełnej skuteczności operacji.
Prawo rozróżnia dwa kluczowe aspekty: kto musi go sporządzić i co musi zawierać.
1. Wykonawcy aktu
„Publiczny akt przekształcenia musi zostać sporządzony przez spółkę oraz przez wszystkich wspólników, którzy odpowiadają osobiście za długi spółki”.
Zawarcie aktu należy przede wszystkim do spółki, działającej za pośrednictwem członków zarządu posiadających odpowiednie uprawnienia.
Ponadto wspólnicy, którzy w wyniku przekształcenia odpowiadają osobiście za długi spółki, muszą stawić się osobiście (lub być reprezentowani przez pełnomocnika).
Ma to miejsce na przykład:
Jeśli spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (SL lub SA) zostaje przekształcona w spółkę osobową (jawną lub komandytową).
W takich przypadkach zmienia się reżim odpowiedzialności, dlatego wymagana jest wyraźna i indywidualna zgoda wspólników, których to dotyczy.
Wymóg ten chroni zasadę swobody umów i wyjątkowy charakter odpowiedzialności osobistej, zgodnie z art. 1255 i 1911 Kodeksu cywilnego.
2. Dodatkowa minimalna treść statutu
„Poza informacjami wymaganymi do założenia spółki, której forma jest przyjmowana…”
Oznacza to, że statut musi spełniać ogólne wymogi dotyczące założenia nowego rodzaju spółki (na przykład minimalny kapitał zakładowy, liczba wspólników, struktura zarządzania itp.), zgodnie z przepisami hiszpańskiej ustawy o spółkach lub innymi przepisami szczególnymi.
Ponadto musi zawierać:
Listę akcjonariuszy, którzy zostali automatycznie wycofani
Można wyróżnić trzy główne kategorie:
A. Przypadki DOBROWOLNEGO WYCOFANIA SIĘ (klasyczne w świetle hiszpańskiej ustawy o spółkach)
Podstawa: Artykuły 346–349 hiszpańskiej ustawy o spółkach
Są one dobrowolnym prawem podmiotowym akcjonariusza, które musi zostać wyraźnie wykonane w określonym terminie (zwykle 1 miesiąc).
Typowe przykłady:
Zmiana celu spółki (346.1.a)
Zmiana zasad dotyczących przeniesienia akcji (346.1.c)
Brak wypłaty dywidend (348 bis LSC)
Wszelkie inne scenariusze przewidziane w statucie
Niniejszy system pozostaje w mocy w przypadku zmian statutu niezwiązanych ze strukturą spółki lub związanych z przekształceniem.
B. Przypadki prawa do alienacji (zgodnie z Królewskim Dekretem z mocą ustawy 5/2023)
Podstawa prawna: Artykuły 4, 5, 6, 11, 12, 24.1 oraz w przypadku wewnątrzeuropejskich transgranicznych zmian strukturalnych: 86, 100, 104, 106, 109, 111, 112, 117.
Dotyczy:
• Akcjonariuszy zwykłych
• Posiadaczy akcji bez prawa głosu (art. 24.1)
• W przypadku transgranicznych zmian strukturalnych.
Należy zauważyć, że prawo do alienacji uznane w Królewskim Dekrecie z mocą ustawy 5/2023 jest wyraźnie przewidziane w krajowych procesach transformacji i wewnątrzeuropejskich procesach transgranicznych, ale nie występuje w tej samej formie w transakcjach przeznaczonych dla państw trzecich niebędących członkami UE.
Ta różnica w traktowaniu może budzić wątpliwości interpretacyjne w przypadkach, gdy ze względu na kraj docelowy wspólnicy wyrażający sprzeciw znajdują się w mniej bezpiecznej sytuacji pod względem ochrony majątku lub interesów spółki.
Cechy:
Wspólnik może przenieść swoje udziały na spółkę, na innych wspólników lub na osobę trzecią.
Otrzymują oni odpowiednie odszkodowanie pieniężne.
Prawo to musi być wyraźnie wykonane przez wspólnika (nie jest ono automatyczne).
System ten jest zharmonizowany z prawem UE (Dyrektywa 2019/2121).
W praktyce jest to forma prawa do odstąpienia od umowy, ale z inną terminologią i dostosowaną procedurą.
C. Przypadki automatycznego odstąpienia od umowy (zgodnie z art. 24 ust. 2 Dekretu Królewskiego z mocą ustawy 5/2023)
Podstawa: art. 24 ust. 2 Dekretu Królewskiego z mocą ustawy 5/2023
Niniejszy artykuł wyraźnie reguluje przypadek automatycznego odstąpienia od umowy, który jest jedynym uznanym za taki w tekście prawnym.
Wymagania:
Przekształcenie oznacza, że wspólnik odpowiada osobiście za długi spółki (np. ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na spółkę jawną).
Wspólnik nie głosował za umową o przekształceniu.
I nie zastosuje się formalnie do umowy w ciągu miesiąca od:
- daty jej przyjęcia (jeśli był obecny na zgromadzeniu) lub
- daty powiadomienia o umowie (jeśli nie był obecny).
W takim przypadku zostaje automatycznie zwolniony, bez konieczności deklarowania woli, i musi otrzymać odpowiednią wycenę zgodnie z przepisami ogólnymi.
Postanowienie to jest bezpośrednio powiązane z art. 30.2, który wymaga, aby akt przekształcenia zawierał listę automatycznie zwolnionych wspólników.
Zwróć szczególną uwagę na ust. 2, który stanowi:
„Akt publiczny o przekształceniu musi zawierać [...] listę wspólników, którzy zostali automatycznie wydzieleni...”
Nie tworzy to nowego przypadku automatycznego wydzielenia, lecz zapewnia formalną i prawną zgodność z automatycznym skutkiem uregulowanym już w art. 24.2.
W tym kontekście warto dodać dodatkowe wyjaśnienie:
Artykuł 24 przewiduje dwie drogi wyjścia Dla wspólników w zmianach strukturalnych:
1. Prawo do zbycia udziałów (ust. 1) dla wspólników wyrażających sprzeciw, nawet tych bez prawa głosu, którzy mogą sprzedać swoje udziały w zamian za wynagrodzenie.
2. Automatyczne wystąpienie (ust. 2) dla wspólników, którzy w wyniku przekształcenia przejęliby odpowiedzialność osobistą i nie wyrazili na to wyraźnej zgody.
ARTYKUŁ 30.2: Akt przekształcenia
Niniejszy przepis wymaga jedynie, aby akt odzwierciedlał:
„listę wspólników, którzy zostaliby automatycznie wystąpieni…”
Nie wspomina jednak nic o wspólnikach, którzy korzystają z prawa do zbycia udziałów zgodnie z artykułem 24.1.
Rozumiemy, że akt przekształcenia powinien uwzględniać obie grupy:
1. Wspólników, którzy dobrowolnie korzystają z prawa do zbycia udziałów (głosując przeciwko lub z innego powodu).
2. Wspólników, którzy wystąpili automatycznie (za nie przyjęcie odpowiedzialności).
Ponieważ w obu przypadkach praktyczny skutek jest taki sam:
Wspólnik nie jest już częścią przekształconej spółki.
I muszą otrzymać wynagrodzenie za swoje udziały.
Możliwa reorientacja interpretacyjna
Chociaż artykuł 30.2 nie wymienia wprost wspólników sprzedających swoje udziały, można by wnioskować, że ich odejście również musi zostać uwzględnione:
„Akt notarialny o przekształceniu powinien zawierać dane identyfikacyjne wspólników, którzy skorzystali z prawa do sprzedaży zgodnie z artykułem 24.1, a także listę wspólników automatycznie wycofanych (art. 24.2)”.
ARTYKUŁ 31. SKUTECZNOŚĆ PRZEKSZTAŁCENIA
Skuteczność przekształcenia będzie uzależniona od wpisu aktu notarialnego do Rejestru Handlowego, co może nastąpić dopiero po sprawdzeniu spełnienia wyżej wymienionych warunków.
I. Warunek konstytutywny: Rejestracja
Niniejszy artykuł podtrzymuje klasyczną zasadę hiszpańskiego prawa spółek:
Przekształcenie nie wywołuje skutków prawnych do momentu wpisu do Rejestru Handlowego.
Zasada ta:
Ma jako swój bezpośredni poprzednik:
Artykuł 19 ustawy 3/2009 z dnia 3 kwietnia o przekształceniach strukturalnych spółek handlowych, który stanowił dosłownie:
„Skuteczność przekształcenia wymaga wpisu aktu notarialnego do rejestru handlowego”.
Jest to tutaj potwierdzone jako wymóg formalny i konstytutywny, a nie jedynie deklaratywny.
II. Warunki poprzedzające rejestrację
Przepis dodaje, że akt nie może zostać zarejestrowany, dopóki nie zostaną spełnione określone warunki, którymi są:
Wymienione w artykule 30:
Aby przekształcenie zostało prawidłowo zarejestrowane, należy wykazać, w stosownych przypadkach, co następuje:
• Że, jeżeli którykolwiek ze wspólników skorzystał z prawa do przeniesienia swoich udziałów lub akcji zgodnie z artykułem 24.1, zaoferowano i wypłacono odpowiednie wynagrodzenie lub transakcja została należycie udokumentowana.
• Oraz że nastąpiło automatyczne wystąpienie wspólników, do których miał zastosowanie art. 24 ust. 2 i którzy formalnie nie wywiązali się z umowy w ustawowym terminie.
-.- Że uwzględniono listę wspólników, którzy automatycznie wystąpili z umowy (art. 30 ust. 2),
-.- Że wykonanie prawa do wystąpienia jest odnotowane, jeżeli zostało wykonane,
W związku z tym samo zatwierdzenie umowy i podpisanie aktu nie są wystarczające; należy wykazać skutki osobiste wynikające z przekształcenia.
Artykuł 31 potwierdza, że skuteczność przekształcenia jest uzależniona od rejestracji i uzależnia ją od wcześniejszego spełnienia wymogów dotyczących praw wspólników sprzeciwiających się.
ARTYKUŁ 32. ODPOWIEDZIALNOŚĆ WSPÓLNIKÓW ZA WIERZYTELNOŚCI SPÓŁKI I OCHRONA WIERZYCIELI
I. Podwójna sytuacja przewidziana w przepisie
1. Wspólnicy, którzy stają się odpowiedzialni osobiście (art. 32.1)
„Wspólnicy, którzy w wyniku przekształcenia przejmą osobistą i nieograniczoną odpowiedzialność za długi spółki, odpowiadają na takich samych zasadach, jak za długi zaciągnięte przed przekształceniem”.
Dotyczy to na przykład przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (SL lub SA) w spółkę jawną lub komandytową, w którym wspólnicy przestają ponosić ograniczoną odpowiedzialność, a stają się odpowiedzialni osobiście.
W takich przypadkach:
- Przekształcenie nie zwalnia nowych wspólników z odpowiedzialności za wcześniejsze długi.
Obowiązuje zasada ciągłości zobowiązań: przekształcenie nie wpływa na istotę stosunku prawnego między spółką a wierzycielem.
Dodatkowe ryzyko dla akcjonariusza:
Jeżeli nie głosował on za i nie wywiązał się z umowy w wyznaczonym terminie, zastosowanie ma artykuł 24.2 (automatyczne wycofanie), który ogranicza tę odpowiedzialność.
2. Akcjonariusze, którzy ponosili osobistą odpowiedzialność przed przekształceniem (artykuł 32.2)
„O ile wierzyciele nie wyrazili wyraźnej zgody na przekształcenie, odpowiedzialność akcjonariuszy, którzy ponosili osobistą odpowiedzialność […] za wcześniejsze długi, pozostaje w mocy”.
Niniejszy paragraf ma zastosowanie w Odwrotna sytuacja: gdy spółka osobowa przekształca się w spółkę kapitałową, a wspólnicy nabywają ograniczoną odpowiedzialność, byli wierzyciele nie tracą gwarancji osobistej, chyba że wyrazili na to wyraźną zgodę.
Przedawnienie:
Prawo do wytoczenia powództwa przeciwko byłym wspólnikom wygasa po upływie pięciu lat od daty ogłoszenia przekształcenia w Dzienniku Urzędowym Rejestru Handlowego (BORME).
Po upływie pięciu lat od daty ogłoszenia przekształcenia w BORME prawo wierzyciela do dochodzenia odpowiedzialności od byłych wspólników wygasa definitywnie.
„Opublikowanie przekształcenia w BORME”, o którym mowa w niniejszym przepisie, należy rozumieć nie jako opublikowanie uchwały podjętej przez zgromadzenie wspólników, lecz jako rejestrację, która następuje po wpisaniu aktu przekształcenia do Rejestru Handlowego, zgodnie z art. 16 Dekretu Królewskiego z mocą ustawy 5/2023.
Dopiero od tego momentu rozpoczyna się bieg przedawnienia roszczeń zgodnie z art. 32.2.
II. Znaczenie art. 32 jako czynnika zamykającego system przekształceń
Artykuł ten spełnia istotną funkcję:
- Zapewnia równowagę między ochroną akcjonariuszy a wierzycieli,
- Gwarantuje ciągłość odpowiedzialności osobistej akcjonariuszy w przypadku, gdy przekształcenie wiąże się ze zmianą systemu odpowiedzialności korporacyjnej,
- Zamyka proces przekształceń, zapewniając, że nie będzie on wykorzystywany jako luka prawna do unikania długów.



